Wirtualna Izba Regionalna Gminy Książ Wielkopolski
Roman Barcikowski

powstaniec wielkopolski
[ur. 1898 - zm. 1958]

Źródło: Powstańcy Wielkopolscy Ziemi Ksiąskiej
Autor: Tomasz Jankowski, Katarzyna Gwincińska, Bohdan Kaczmarek

Miejsce: Konarskie

Urodził się 28 XII 1896 w Poznaniu jako syn Stefana i Stanisławy z d. Gertych. Miał dwoje młodszego rodzeństwa: brata Józefa (1900-1980) i siostrę Tolę (ur. ok. 1906-7). Do 16 roku życia był uczniem Gimnazjum im. Fryderyka Wilhelma w Poznaniu. W 1910 rodzice zakupili majątki Konarskie i Jarosławki pod Książem w pow. śremskim. Ojciec zmarł w 1912 i Stanisława z dziećmi przeprowadziła się do Konarskiego. Kontynuował naukę w Gimnazjum w Śremie. Tam, z bratem Józefem byli współzałożycielami ruchu harcerskiego. Należał do tajnej organizacji gimnazjalistów Towarzystwo Tomasza Zana. Maturę zdał w 1914 roku. Nie ma informacji o powołaniu go do niemieckiej armii i uczestnictwie w I wojnie światowej, jednak już w grudniu 1918 występował w randze porucznika, zatem był wyszkolonym żołnierzem i doświadczonym frontowcem. W 1918 wraz z matką ufundował sztandar śremskiej Drużyny Harcerskiej im. Przemysława, w której jego młodszy brat Józef był drużynowym.

Powstanie wielkopolskie i wojna 1919-1921
18 XII 1918 wstąpił w szeregi tworzącego się tajnie oddziału Straży Ludowej w Książu. Był zastępcą komendanta SL obwodu Książ wieś - dowódcą był Konstanty Bniński. Jako dowódca wyprawy oczekiwał na rogatkach Śremu na przybycie ksiąskiego oddziału SL w nocy z 30 na 31 XII 1918 w celu rozbrojenia niemieckiego garnizonu. To on poinformował ksiąskich powstańców, że garnizon poddał się bez walki. Nie brał udziału we frontowych walkach powstania wielkopolskiego, bowiem dołączył do brata w 2 Pułku Ułanów Grochowskich i z końcem stycznia 1919 wyruszył na front wojny polsko-czeskiej. Brał udział w walkach o Śląsk Cieszyński do zakończenia konfliktu w II 1919. Następnie wraz pułkiem wrócił do Kalisza i w IV 1919 wyruszył na front ukraiński. Dalszy jego udział w wojnie polsko-bolszewickiej nie jest znany.

Odszedł do cywila jako porucznik rezerwy. Najprawdopodobniej osiadł w Jarosławkach, ponieważ Konarskim zarządzał jego brat Józef. Angażował się w uroczystości patriotyczne z okazji rocznic powstania wielkopolskiego w Książu. Po ukończeniu prawa, do wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję sędziego w Kępnie. 1 IX 1939 uciekł przez Niemcami na rowerze do Tarnopola. Co stało się dalej, nie wiadomo. Po wojnie pełnił funkcję sędziego w Lesznie, Krotoszynie i Szczecinie. Zmarł 10 V 1958 w Szczecinie. Został pochowany w Lesznie.

Odznaczenia:
Medal Pamiątkowy Za Obronę Śląska nadany przez Prezydium Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego 2 X 1919
[«]

[»]

Sygnatura: OS-00304

Jeśli możesz uzupełnić opis tego obiektu, napisz do nas: wir.ksiazwlkp[@]gmail.com. Użyj sygnatury obiektu (dwie linie wyżej).
Obiekty powiązane.


2012-2020 © Stowarzyszenie Nasza Gmina. All Rights Reserved
Zdjęcia i ryciny | Dokumenty | Mapy i herby | Dawna prasa | Ludzie | Legendy i mity | Przedmioty | Artykuły | Bibliografia | Kolekcje

gir@ffe