Ludzie

ks. dr Franciszek Dziasek (1909-1971)

Urodził się 5 listopada 1909 roku w Zaborowie jako syn gospodarza Tomasza Dziaska i Marianny z d. Mikołajczak. Ukończył szkołę powszechną w Zaborowie. Wychowanek gimnazjum w Śremie. Członek Towarzystwa Tomasza Zana. Po zdaniu matury w 1930 roku zgłosił się do Seminarium Duchownego w Poznaniu. Po dwóch latach studiów w Gnieźnie rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie w 1938 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy pt. De amore amicali doctrina Ripaldae. W międzyczasie przyjeżdżał do Polski i otrzymywał kolejne święcenia. 27 września 1936 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Walentego Dymka, a dwa dni później odprawił mszę prymicyjną w kościele parafialnym pw. św. Mikołaja w Książu. Od 1 sierpnia 1938 roku do czasu internowania 12 marca 1940 roku był wikariuszem w Koźminie. Osadzony został przez władze niemieckie w obozie przejściowym dla duchownych w Bruczkowie pow. Gostyń. W dniu likwidacji obozu, 15 sierpnia 1940 roku został przewieziony do Fortu VII w Poznaniu, a następnego dnia został umieszczony w KL Buchenwald, gdzie przebywał do 7 listopada 1940 roku. Następnie trafił do KL Dachau, który opuścił w dniu wyzwolenia 29 kwietnia 1945 roku. Przez krótki czas był kapelanem szpitala w Freudenthal i opiekunem wysiedleńców w Weisenberg. 13 sierpnia 1946 roku wrócił do Polski, gdzie przez miesiąc był prefektem Gimnazjum im. Ignacego Paderewskiego w Poznaniu. Od 1 października 1946 roku pełnił obowiązki profesora teologii fundamentalnej i dogmatycznej [...] (więcej)

Źródła biogramu: Franciszek Dziasek, Pamiętnik czasu pogardy

Miejscowość: Zaborowo || Fot.: Franciszek Dziasek, <i>Pamiętnik czasu pogardy</i>

Sygnatura: OS-00981